Άνω Πόλη Κάστρα

Αρχίζει ουσιαστικά από τη βόρεια πλευρά της οδού Αγίου Δημητρίου φτάνοντας βόρεια ως τα τείχη της Ακρόπολης, δυτικά και ανατολικά ως τα αντίστοιχα Βυζαντινά Τείχη, που σώζονται σχεδόν ολόκληρα στην περιοχή. Αποτελεί το βορειότερο και ψηλότερο τμήμα της παλιάς πόλης και τη μοναδική περιοχή που ουσιαστικά έμεινε άθικτη από τη μεγάλη φωτιά του 1917.  Παρόλο που η περιοχή δεν ερευνήθηκε με αρχαιολογικές ανασκαφές, είναι σχεδόν βέβαιο ότι στην ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή δεν κατοικήθηκε, τουλάχιστον συστηματικά. Γειτονιές με κατοικίες δημιουργήθηκαν με την τουρκοκρατία, για να πυκνοκατοικηθεί η περιοχή στα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα, καθώς εκτιμήθηκαν οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν (μικροκλίμα) και η υπέροχη θέα που προσφέρει ο τόπος. Λόγω της τοποθεσίας της αποτελούσε και το κύριο φρούριο της πόλης με αμυντικές κατασκευές (Επταπύργιο, Πύργος Τριγωνίου) οι οποίες δημιουργήθηκαν κατά τη Βυζαντινή και Οθωμανική Περίοδο. Σημαντικά μνημεία της περιοχής είναι ο ναός του Οσίου Δαβίδ (Μονή Λατόμου), ο ναός του Αγίου Νικολάου Ορφανού, ο ναός των Ταξιαρχών, η Μονή Βλατάδων, ο ναός της Αγίας Αικατερίνης, ο ναός του Προφήτη Ηλία, ένας βυζαντινός λουτρώνας της πλατείας Κρίσπου, το Αλατζά Ιμαρέτ της οδού Κασσάνδρου, κ.ά. Πέρα όμως από τα μνημεία αυτά, διασώζεται σε πολλά τμήματα ο παλιός (παραδοσιακός) πολεοδομικός ιστός της πόλης με τους στενούς λιθόστρωτους δρόμους, τα αδιέξοδα, τα μικρά ξέφωτα και τις πλατείες και τα μοναδικά σε λιτότητα, λειτουργικότητα και κομψότητα κτίματα της «Λαϊκής Μακεδονίτικης Αρχιτεκτονικής». Φτιαγμένα με φτωχά και ευτελή υλικά, επιβάλλονται με τη καθαρή αρχιτεκτονική τους διαρρύθμιση με αρχιτεκτονικές “προεξοχές” (σαχνισιά) και στεγασμένους εξώστες (χαγιάτια). Αξίζει να χαθείτε στα δρομάκια της και να φωτογραφίσετε μικρές μοναδικές γωνιές της άνω πόλης της Θεσσαλονίκης.

2016-07-06T10:15:58+03:00